บทที่ 5 รักเมียหลงเมียเด็ก(5)
EP 5
อยากได้
เวลา 03:00น.
คลับปิดตรงตามเวลาที่กำหนด ผู้คนต่างพากันลากคอกลับบ้าน เนื่องจากบ้างก็เมาหมดสภาพ บ้างก็หิ้วผู้ชายหรือผู้หญิงกลับไปกินตับกันต่อ
ส่วนผมนั่งรอใครบางคนอยู่ที่หน้าคลับ เพราะว่าเราสองคนมีเรื่องที่จะต้องคุยกันยาวเลยล่ะ
“เดี๋ยวพี่ไปส่งนะพาย” เสียงผู้ชายดังผ่านหู ก่อนจะเดินกอดคอเด็กผู้หญิงคนหนึ่งผ่านหน้าผมไป
“ได้ค่ะ ถ้าเกิดพี่บิวสะดวกที่จะไปส่ง พายก็ไม่ขัดค่ะ” เธอยิ้มแย้มอย่างคนมีความสุข
หมั่นไส้ชะมัด!
“ถ้าอย่างนั้นเราแวะไปกินข้าวต้มร้อนๆ ล้างคอกันก่อนดีไหมครับ?”
“ก็ดีเหมือน…”
“กินตีนไหมครับ อันนี้โล่งคอดีด้วย” ผมพูดแทรกก่อนจะเดินไปคั่นกลางแล้วกอดคอพาย “ส่วนเราสองคนไปกินตับกันต่อที่ห้องดีกว่านะจ๊ะที่รัก” ไม่รอให้อีกฝ่ายตอบตกลงแต่อย่างใด ถือวิสาสะลากเธอให้เดินมาที่หลังคลับ
“พี่!” พายโวยวายแล้วพยายามผลักตัวผมให้ออกห่าง “ทำบ้าอะไรอีกเนี่ย สนุกมากไหมคะ” สีหน้าไม่สบอารมณ์เผยขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด
“ทำไม หงุดหงิดที่ไม่ได้ไปเอากับไอ้ตี๋นั่นเหรอฮะ!” ผมถามแล้วบีบข้อมือเล็ก “เนี่ยเหรอวะผู้หญิงใสๆ”
“พายยังไม่เคยบอกเลยนะว่าเป็นผู้หญิงใสๆ คิดไปเองแล้วมาโบ้ยใส่กันดื้อๆ”
เออว่ะ เด็กนี่ก็ไม่ได้บอกนี่นาว่าเป็นผู้หญิงใสซื่อ มีแต่พี่มันที่บอกมาแบบนั้น
“เอ้า ก็ดูจากหน้าตาไง” ผมรีบแก้ต่างอย่างไว
“…” เธอไม่ตอบอะไร ได้แต่ยืนหน้ามุ่ยแล้วมองเขม็งประหนึ่งจะแดกกบาลผมเข้าไปให้ได้
“เออๆ ช่างแม่งเหอะ แต่ตอนนี้เรามีเรื่องต้องคุยกัน”
“เรื่องอะไรอีกล่ะคะ”
“ไปคุยกันที่ห้องได้ไหม” ลูบไล้แขนเรียวก่อนจะลามไปถึงปลายคาง “พี่ว่าคุยตรงนี้เกรงว่าจะดูไม่ค่อยดีเท่าไรนัก”
“ไม่ไปค่ะ” เธอรีบปฏิเสธทันควัน แล้วถอยหลังกรูจนไปชิดแผ่นสังกะสีที่กั้นเป็นรั้วไว้ทางด้านหลังคลับ “มีอะไรก็คุยตรงนี้ค่ะ ถ้าไปห้องพี่คงจะทำอย่างอื่นมากกว่าคุย”
แม่ง เสือกรู้ทันกูอีก
ยอมรับแมนๆ หน้าด้านๆ เลยว่าอยากเอาเด็กนี่มาก หรือเอาซ้ำสองก็ได้ ยอมแหกกฎและกลืนน้ำลายกับคำพูดตัวเองเลยนะเว้ย!
ผู้หญิงคนอื่นแค่ครั้งเดียวคือจบ แต่กับพายผมอยากจะซ้ำอีกสักรอบ สองรอบ หรือสามรอบ…
“รู้ได้ไงว่าพี่จะทำอะไร”
“หน้าแสดงความหื่นออกมาชัดขนาดนั้นใครบ้างจะดูไม่ออกคะพี่”
นี่หน้าแสดงออกอย่างเห็นได้ชัดขนาดนั้นเลยเหรอวะ
“ตรงๆ เลยละกัน” ผมจับคนตัวเล็กให้มาประจันหน้า “ขอเอาอีกรอบได้ปะ” ขอแบบหน้าด้านๆ เลยกู
“...” เธอหรี่ตาลงแล้วขมวดคิ้วเป็นปม เอียงคอมองผมด้วยสายตากึ่งเยาะเย้ยกึ่งน่าสมเพช
กะ...ก็นั่นแหละ กลืนน้ำลายตัวเองแล้วไงวะ โถ่
“อย่ามองพี่แบบนั้นได้ปะวะ สมเพชตัวเองฉิบหาย” ผมหลบตาเธอชั่วขณะ ยกมือขึ้นจับท้ายทอยด้วยความอาย ก่อนจะหันมาจดจ้องหน้าอีกครั้ง “ได้เปล่าเนี่ย ถ้าได้ก็จะพาไปที่คอนโดเลย”
“ไม่ได้ค่ะ ครั้งนั้นที่หนูยอมเพราะพี่ขู่บังคับ และครั้งนี้ก็คงจะไม่ให้ค่ะ พายถือคติที่ว่า ไม่ใช่แฟนทำแทนไม่ได้ โดยเฉพาะเรื่องบนเตียง”
มาเป็นเพลงตั๊กแตนชลดาเชียวนะ
คนไม่ใช่แฟนทำแทน...ไม่ได้ ~
ถุ้ย!
“คือ...?”
“พี่ไม่ใช่แฟน พายคงจะให้พี่ทำเรื่องอย่างว่าไม่ได้หรอกนะคะ ขอโทษที” สีหน้าเธอดูจริงจังไม่มีปนล้อเล่น
“ทำไมวะ ไม่ใช่แฟนก็เอากันได้”
“ไม่ได้!”
“ได้”
“ไม่ได้!”
ยืนเถียงจนคอเป็นเอ็นก็ไม่จบ ผมเลยคว้าคอระหงเข้ามาใกล้ๆ ก่อนจะปิดปากด้วยจูบอันดูดดื่ม ครั้งนี้เหมือนเธอไม่ทันได้ระวังเลยทำให้เรียวลิ้นอุ่นสามารถแทรกแซงเข้าไปภายในอุ้งปากเล็กได้สำเร็จ
ปลายลิ้นพยายามเกี่ยวตวัดแลกลิ้นของฝั่งตรงข้าม ซึ่งก็ดูเหมือนเธอจะไม่ได้มีท่าทีขัดขืนอะไร เพียงแต่จิกแขนเสื้อผมไว้แน่น
“ทำไมไม่ขัดขืน” ถอนริมฝีปากออกแล้วถามคนตรงหน้า พวงแก้มเธอขึ้นเลือดฝาดที่ดูแล้วขยี้ใจสุดๆ
“อาจจะเพราะแค่จูบมั้งคะ ถ้าทำมากกว่านี้คงจะขัดขืน” เธอตอบเสียงเรียบก่อนจะก้มหน้ามองพื้นดิน “คุยเสร็จแล้วใช่ไหม พายจะได้กลับบ้าน”
“สรุปจะไม่ยอมให้เอาจริงดิ” ถามย้ำอีกครั้งเผื่อเปลี่ยนใจ
“ไม่ค่ะ” ส่ายหน้าแทนการตอบปฏิเสธ
ใจเด็ดใช้ได้เลยว่ะเด็กคนนี้
แต่แล้วไง คนอย่างเวย์ถ้าไม่ให้...ก็เอา เอาอยู่ดี!
เริ่มรุกล้ำมากกว่าจูบ ผมล็อกมือเล็กทั้งสองไว้ข้างลำตัว ก่อนจะใช้ปากซุกไซ้ที่ต้นคอ ขบกัดพอให้เป็นรอยฟันแล้วดูดซ้ำๆ จนเกิดรอยช้ำขึ้น
“พี่...อ๊ะ...อย่าทำ!” ร้องท้วงแล้วเบือนคอหนี
แต่ยิ่งหนีก็ยิ่งทำ เปลี่ยนเป็นเลื่อนปากลงมาตรงหน้าอก พรมจูบแล้วใช้ปลายลิ้นอุ่นลิ้มเลียช้าๆ ไต่ขึ้นไปยังต้นคอ ดูดแรงๆ อีกทีให้เป็นรอย
“พอแล้วพี่...”
“ถ้าอยากให้พอก็ไปที่ห้อง”
ไปที่ห้องโดนหนักกว่านี้แน่!
“บอกไปแล้วไงคะ...ว่าไม่ไป! ผู้ชายแบบพี่กินไม่เลือก ใครจะไปอยากมีอะไรด้วย” เน้นย้ำเสียงดังแล้วทำหน้าตามู่ทู่ใส่
“แล้วไงวะ ก็ใส่ถุงยางตลอด”
“...” เธอทำหน้าขยะแขยง
“เดี๋ยวโบกให้หรอก ทำหน้าทำตาเก่งนักนะ” พูดทีเล่นทีจริง ใครจะไปกล้าทำผู้หญิงกันล่ะ
“...” ยังคงมองหน้าผม
“เออๆ แล้วจะให้ทำไงล่ะ” ถ้าไม่ติดว่าอยากเอามาก นี่ไม่ง้อหรอกนะเว้ย
“ก็อย่างที่บอกไปก่อนหน้า”
“ว่า...”
“จะให้กับคนที่เป็นแฟนเท่านั้นค่ะ”
“สรุปพี่ต้องเป็นแฟนก่อนว่างั้นเถอะ”
“เปล่าค่ะ คือพายมีคนคุยอยู่แล้ว พี่ก็แค่ปล่อยตัวพายแล้วต่างคนต่างแยกย้าย”
ผมถึงกับพูดไม่ออก ความโมโหปะทุขึ้นมาเต็มอกอย่างอัตโนมัติเมื่อได้ยินสิ่งที่เธอพูด
ไอ้เหี้ย!
ใครวะที่เป็นคนคุยของเด็กนี่ ลากมากระทืบแม่ง!
“ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร!?”
ถามเสียงดังแล้วบีบไหล่บางอย่างลืมตัว จนทำให้เธอเจ็บและร้องเสียงหลง
“โอ๊ยเจ็บ!”
“มันเป็นใครวะ!?” ถามอีกครั้ง และครั้งนี้คาดว่าถ้าไม่ได้คำตอบคงจะต้องมีข้าวของเสียหายบ้างล่ะ
“แล้วพี่จะมาโมโหอะไรล่ะ หวงหรือไง”
นั่นสิ กูจะโมโหทำส้นตีนอะไรวะ
“ปล่อยสักทีเถอะ เจ็บไปหมดแล้ว”
ผมจ้องมองหน้าคนตัวเล็ก ก่อนจะครุ่นคิดอะไรบางอย่าง “ถ้าเกิดว่าพี่จะขอพายเป็นแฟน พายจะเลิกคุยกับผู้ชายก่อนหน้านั้นไหม?”
ความอยากได้ครอบงำ ทำให้ผมตัดสินใจคิดเรื่องบ้าๆ ขึ้นมา นั่นคือการขอเด็กอายุสิบแปดเป็นแฟน แต่ก็แค่ชั่วคราวแหละ ไม่จริงจัง
ผมไม่ได้จะคบกับเธอไปตลอดหรอก เดี๋ยวจะหาเรื่องมาอ้างเพื่อขอเลิกในภายหลังแล้วกัน
“พายไม่ตลกนะพี่”
“พี่ก็ไม่ได้ตลก อันนี้จริงจัง” ทำหน้าเข้มและจริงจังเพื่อให้เธอตายใจ
“ขอคิดดูก่อนนะคะ แล้วพายจะให้คำตอบ”
“ไม่ต้องคิดแล้วได้ไหม พี่ไม่เคยขอใครเป็นแฟนเลยนะ” อันนี้ผมพูดเรื่องจริง ไม่อิงความตอแหลใดๆ
“ขออะไรอย่างได้ไหมคะ”
“ว่ามา”
“พี่ต้องเลิกเจ้าชู้ ห้ามนอกกายนอกใจ พี่ต้องมีพายแค่คนเดียว นอนกับพายแค่คนเดียว”
คำขอนี้ทำกูคิดหนักเลย จะทำได้ไงวะ ลงแดงตายห่า
“อืม...” เอามือไพล่หลังแล้วเอานิ้วชี้กับนิ้วกลางเกี่ยวกัน “ได้สิ พี่ทำได้” ทำได้กับผีอะดิ รับปากลวกๆ ไปอย่างนั้น
“ถ้าอย่างนั้น คืนนี้พายขอกลับไปคิดก่อน แล้วพรุ่งนี้จะให้คำตอบ”
“ไม่ วันนี้เลย พี่ใจร้อนน่ะ”
จะทนไม่ไหวแล้วอีหนู อย่าเล่นตัวนัก น้ำจะปะทุออกมาเต็มแก่ ถ้าคือตอบตกลงก็จะพาไปขย้ำที่ห้องเลยในทันที
จบพาร์ทเวย์
